Wyszukiwarka
 na stronie  na forum  
Twitter
forum

Dachy zielone  


fot./ ZinCo

Ekologiczny i praktyczny zielony dach to konstrukcja przyjazna dla ludzi i środowiska. Z formalnego punktu widzenia to po prostu dodatkowa warstwa zieleni i ziemi, wpływająca korzystnie na lokalny mikroklimat i tworzący nawet swego rodzaju ogród, pozwalający na wykorzystanie go jako oazy spokoju, czy punktu widokowego.

 

O izolacji dachu czytaj także:

 

PRZECIEK W DACHU - JAK GO ZNALEŹĆ?

WILGOĆ NA DACHU - NIENISZCZACE METODY BADANIA

POLIMEROWE MEMBRANY PŁYNNE

 

Ekologiczne zalety dachów zielonych

- poprawiają mikroklimat wewnątrz pomieszczeń
- regulują wilgotność powietrza i obniża temperaturę o kilka stopni bezpośrednio nad połacią dachową
- zmniejszają ilość wody opadowej odprowadzanej do kanalizacji deszczowej
- wchłaniają kurz i zmniejsza zanieczyszczenie powietrza
- poprawiaja funkcjonalność i estetykę budynku
- korzystnie wpływają na samopoczucie mieszkańców lub użytkowników budynku
- stanowią siedlisko flory i fauny
- stanowią element rekultywacji otoczenia
- stwarzają dodatkowe miejsca rekreacji

Konstrukcja dachu zielonego

Pierwszym etapem jest wybór rodzaju zazielenienia dachu. Determinuje on przyjęcie ilości i grubości kolejnych warstw konstrukcji.

  • rysunek_1a_-_rys._Dow.jpg

    Przykładowy układ warstw dachu zielonego (układ odwrócony) - rys. Dow

Zazielenienie ekstensywne

To najprostszy wariant zazielenienia. Są to rośliny o najniższych wymaganiach wegetacyjnych. Pielęgnacja wymagana jest w zasadzie tylko po zasiewie, do momentu utworzenia zwartego dywanu

  • rysunek_1b_-_rys._Dow.jpg

    Dach zielony o zazielenieniu ekstensywnym – rus. Dow

Zazielenienie intensywne niskie

To w zasadzie byliny, trawniki i krzewy, z wyjątkiem drzew. Pielęgnacja jest podobna do pielęgnacji ogrodów. Konieczne jest nawożenie i ewentualne podlewanie.

Zazielenienie intensywne wysokie

Możliwe jest wykorzystanie traw, bylin, krzewów i sporadycznie drzew, co umożliwia różnicowanie wysokości roślin i tworzenie wydzielonych oaz roślinnych. Stawia bardzo wysokie wymagania warstwom konstrukcji dachowej, ponadto wymaga bardzo starannej pielęgnacji oraz instalacji nawadniających. Możliwe jest także wykonstruowanie oczek wodnych.

  • rysunek_1c_-_rys._Dow.jpg

    Dach zielony o zazielenieniu intensywnym niskim – fot. Dow

Hydroizolacja

Hydroizolacje wykonuje się zasadniczo z trzech typów materiałów:
- bitumicznych rolowych: pap bitumicznych, nierzadko z wkładką z folii miedzianej (lub z dodatkiem środków chemicznych, powodujących „odpychanie” korzeni od warstwy hydroizolacji – tylko przy zazielenieniu ekstensywnym) oraz membran samoprzylepnych
- membran na bazie tworzyw sztucznych (EPDM, PVC. PE)
- polimerowo-bitumicznych grubowarstwowych mas bitumicznych (mas KMB)

Termoizolacja:

Dla układu odwróconego narażona jest na szereg niekorzystnych oddziaływań. Chodzi o czynniki atmosferyczne i obciążenia mechaniczne, dodatkowo obecność roślin oraz warstwy wegetacyjnej wymusza odporność płyt termoizolacyjnych na substancje powstające na skutek cyklów wegetacyjnych roślin, nawozy i inne agresywne substancje mogące mieć kontakt z warstwą termoizolacyjną oraz na inne rodzaje korozji biologicznej. Dlatego stosuje się tu płyty z polistyrenu ekstrudowanego (XPS, zwany potocznie styrodurem), dzięki zamkniętym porom cechują się on bardzo niską nasiąkliwością, odpornością na wilgoć i kwasy humusowe. Rozkład i wielość porów (drobne, zamknięte pory) nadają takiej płycie wysoką wytrzymałość mechaniczną, stabilność wymiarów i łatwość obróbki. Dla układu tradycyjnego (termoizolacja chroniona przez hydroizolację) można stosować twardy styropian.

Warstwa drenująca

Oprócz zdolności do odprowadzania wody warstwa ta powinna ponadto cechować się zdolnością do gromadzenia (akumulacji) wilgoci niezbędnej do wzrostu roślin. Dodatkową funkcją tej warstwy jest stwarzanie miejsca do penetracji korzeni. Najpopularniejszym rozwiązaniem jest warstwa żwiru rzecznego o uziarnieniu 8/32mm. Ostatnio coraz większą popularność zdobywa również keramzyt. Grubość warstwy drenażowej dla zazielenienia ekstensywnego waha się przeciętnie od 6 do 10 cm, dla zazielenienia intensywnego od 10 do 30 cmi więcej. Z innych materiałów stosuje się płyty i maty drenujące, kubełkowe lub pętelkowe, płyty polistyrenowe czy włóknin strukturalnych (najnowsze rozwiązania warstwy drenującej spełniają jednocześnie funkcję warstwy filtracyjnej, rozdzielającej i ochronnej).

Warstwa wegetacyjna

Zapewnia roślinom warunki do wzrostu. Musi cechować się zdolnością gromadzenia/przepuszczania wody, odpornością na ssące działanie wiatru, stabilnością struktury i zdolnością do zabezpieczenia roślinom niezbędnych do rozwoju składników mineralnych.

Dla zazielenienia ekstensywnego jej grubość waha się zazwyczaj w granicach 8 do 15 cm. Najprostszym przykładem takiej warstwy może być mieszanina humusu i odpowiednich materiałów pochodzenia mineralnego (np. żwiru, grysu, keramzyty, tufu wulkanicznego, dolomitu, kory czy pumeksu). Alternatywą może być stosowanie specjalnych mat i płyt wegetacyjnych, produkowanych z włókien kokosowych lub wełny mineralnej i nasyconych substratem glebowym i nasionami.

Dla zazielenienia intensywnego grubość warstwy wegetacyjnej zasadniczo jest nie mniejsza niż 35 cm. Dla wyższych roślin może składać się z jednego lub kilku typów podłoża.

  • rysunek_2_-_rys._ZinCo.jpg

    Przykład wykonstruowania oczka wodnego - rys ZinCo

Warstwa filtracyjna

Jest stosowana pomiędzy warstwą wegetacyjną a warstwą drenującą, choć może być składnikiem systemowej warstwy drenażowej. Nie może ograniczać przepuszczalności wody lecz jednocześnie stanowi filtr zapobiegający wypłukiwaniu z warstwy wegetacyjnej drobnych cząstek i zamulaniu warstwy drenującej. Stosuje się tu zazwyczaj geowłókniny o gramaturze rzędu 150 do 200 g/m2. Musi być biologicznie i chemicznie obojętna.

Warstwa chroniącą przed przenikaniem korzeni

Zapobiega uszkodzeniom hydroizolacji przez korzenie roślin i może jednocześnie być warstwą hydroizoalcji. Może to być papa z dodatkiem środka odpychającego” korzenie czy też z wkładką z folii miedzianej. Przy zazielenieniu intensywnym zdają egzamin także folie z tworzyw sztucznych (HDPE, PVC) o grubości przynajmniej 0,8mm

  • fot_3_b_-_fot._ZinCo.jpg

    Dach zielony o zazielenieniu intensywnym wysokim – fot. ZinCo


Warstwa rozdzielająca

W zależności od przyjętego rozwiązania konstrukcyjnego może oddzielać albo materiały niekompatybilne ze sobą chemicznie, albo oddzielać od siebie: warstwę drenażową od warstwy hydroizolacji lub termoizolacji. Funkcję te mogą pełnić geowłókniny polipropylenowe o gramaturze od 200 g/m2.

Dach zielony wymaga współpracy projektanta, dekarza, ogrodnika oraz doradcy technicznego producenta materiałów wchodzących w skład systemu. Bezwzględne pierwszeństwo przy projektowaniu i wykonawstwie mają wymagania sztuki budowlanej, a nie aspekty dekoracyjno-ekologiczne i wegetacyjne. Wszystkie wymogi i warunki konstrukcyjne, fizyczne, techniczne i wegetacyjne muszą być uzgodnione już na etapie projektowania. Projekt musi zawierać rysunki detali oraz tzw. trudnych i krytycznych miejsc (dylatacje, przejścia instalacyjne, odpływy, naświetla, itp.)

 

mgr inż. Maciej Rokiel
Polskie Stowarzyszenie Mykologów Budownictwa


Mgr inż. Maciej Rokiel - Absolwent Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej. Ekspert i autorytet w dziedzinie hydroizolacji. Ceniony autor fachowych książek m.in.: "Hydroizolacje w budownictwie. Poradnik. Wybrane zagadnienia w praktyce", "Wycena nowych technologii w budownictwie" oraz licznych publikacji w prasie branżowej.

Newsletter
Sonda
Jaką metodą dokonujesz pomiaru wilgotności na budowie ?
Miernikiem elektronicznym
Metodą karbidową CM
Oceną wzrokową i dotykową
Metodą suszarkowo-wagową
Tagi  Popularne A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Y Z
Partnerzy  
Nowy baner polski Nowy baner polski