Kamień naturalny - jak to czyścić?  

W aranżacji wnętrz kamień naturalny występuje niezwykle często, wykorzystywany jako ceramiczna okładzina podłogowa lub ścienna, w formie blatów kuchennych parapetów, schodów i kominków. 

Czytaj także

IMPREGNACJA KAMIENIA

OCHRONA I RENOWACJA BUDYNKÓW ZAWILGOCONYCH

RENOWACJA ZABYTKÓW

ZDROWE ŚCIANY - LEPSZE ŻYCIE

GRZYBY I GLONY NA ELEWACJI

Skłonność do otaczania się przyjaznymi środowisku, naturalnymi materiałami jak kamień czy drewno nie jest niczym nowym. Jednak  w codziennym użytkowaniu narażone są one na działanie rozmaitych zanieczyszczeń: plam z soków, kawy, tłuszczu lub osadów wapiennych. Te usunąć można dzięki zastosowaniu produktów odpowiednich dla danego materiału wykończeniowego. 

Granit

Granit, z racji swej twardości i odporności na ścieranie oraz działanie większości kwasów czy rozpuszczalników, występuje niemal wszędzie, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz domu. Codzienna pielęgnacja nie jest skomplikowana, umożliwia wykorzystanie wszystkich dostępnych środków czyszczących.

Pierwsze czyszczenie, zaraz po położeniu okładziny na ścianie czy podłodze powinno być staranne i gruntowne. W tym celu użyć należy alkaicznych środków czyszczących albo kwaśnych - do usuwania zabrudzeń budowlanych.

Powierzchnia granitu jest twarda, często polerowana, błyszcząca i gładka, w związku z czym należy zrezygnować ze stosowania  produktów pielęgnujących do przecierania oraz z użycia zawiesin wosku lub dyspersji polimerowych do tzw. akrylowania. 

• 

  fot./ i-mar.pl

• 

  fot./ i-mar.pl

Zabieg ten polega na nakładaniu kilku warstw preparatu odpornego na ścieranie o właściwościach antypoślizgowych w celu zabezpieczenia wodoodpornych posadzek przed zabrudzeniem. Po zakończeniu akrylowania efekt wysokiego połysku uzyskuje się poprzez poddanie akrylanów wysokoobrotowemu polerowaniu podczas codziennej pielęgnacji.

Marmur

Podobnie jak w przypadku granitu, mała nasiąkliwość oraz odporność na wpływy atmosferyczne, pozwala wykorzystywać marmur na zewnątrz. W aranżacji wnętrz spotykamy go na posadzkach, schodach, parapetach i okładzinach. Jego zastosowanie w kuchni bywa ryzykowne z uwagi na reakcje z tłuszczami i olejami oraz możliwość wystąpienia plam, co szczególnie widoczne jest na białych i biało-szarych powierzchniach.

Marmur wykazuje odporność na działanie alkaliów i rozpuszczalników. Jednak codzienna pielęgnacja przy użyciu środków alkaicznych, np. mydła potasowego, może doprowadzić w przypadku powierzchni polerowanych do utraty połysku i powstania na niej tępych obszarów. Podobne zagrożenie stanowi dla marmurowej posadzki woda deszczowa czy wnoszony na butach topniejący śnieg. Posadzkę należy zawsze najpierw zamiatać (twarda końcówka odkurzacza może porysować podłogę), następnie przetrzeć szmatką czy mopem z dodatkiem delikatnego środka myjącego o zasadowym odczynie, nigdy poniżej 7 pH.

Zalecane alkaiczne preparaty pielęgnacyjne do czyszczenia marmuru, zaraz po położeniu posadzki, powinny być łagodne, w zakresie pH 10-12. Ewentualne kłopoty z usunięciem cementu powinny rozwiązać kwaśne środki czyszczące. Jednak z uwagi na to, że marmur jest na nie wrażliwy, użycie ich powinno być bardzo ostrożne. Preparat może pozostawać na powierzchni tylko przez krótki okres czasu, niezbędny do przeprowadzenia czyszczenia. Po jego zakończeniu należy możliwie szybko odessać wodę nadającym się do tego celu odkurzaczem, a następnie natychmiast zmyć czystą wodą. Aby uniknąć uszkodzenia podłoża marmurowego, proces ten musi zostać przeprowadzony jako praca zespołowa (przynajmniej 2 osoby) z wcześniejszym gruntownym namoczeniem podłogi za pomocą silnie rozcieńczonego kwaśnego produktu (2-5proc.). 

• 

  fot./ i-mar.pl

• 

  fot./ i-mar.pl

W przypadku marmuru polerowanego wstępne woskowanie nie jest  konieczne, choć wygląd kamienia może poprawić dyspersja do pielęgnacji kamienia. Codzienna pielęgnacja ogranicza się do stosowania neutralnych środków czyszczących oraz z zawartością alkoholu, lub specjalnych środków do czyszczenia podłóg. 

Na naturalnych i oszlifowanych powierzchniach marmurowych zaleca się stosowanie środków pielęgnujących do przecierania. Szczególnym sposobem na poprawienie wyglądu powierzchni marmuru (dotyczy również innych zawierających wapń podłóg) jest krystalizacja kamienia. W wyniku reakcji między kamieniem a kwasem, w obecności katalizatora, wytwarza się cienka warstwa kryształu podnosząca twardość kamienia. Efektem jest wysoki połysk, częściowe pogłębienie intensywności kolorów, przedłużenie trwałości oraz  właściwości antypoślizgowe.

Trawertyn 

Trawertyn stosowany jest we wnętrzach coraz częściej, wykonuje się z niego okładziny podłogowe i ścienne, kominki, stopnie schodów, jak również wanny, umywalki czy stoły i blaty kuchenne. W tym ostatnim przypadku należy uważać na zabrudzenia spowodowane wyciekiem owoców cytrusowych, ich kwaśny odczyn jest bowiem szkodliwy dla wapiennej powierzchni trawertynu i marmuru. 

W stanie nieobrobionym kamień ma podatną na zabrudzenia strukturę porowatą, dlatego powinien być zaszpachlowywany zaprawą cementową, ale w sposób nielikwidujący całkowicie porowatości. 

Trawertyn stosowany jest wyłącznie w postaci oszlifowanej lub polerowanej. W porównaniu do marmuru jego  powierzchnia jest nieco bardziej podatna na zadrapania, a zastosowanie emulsji nabłyszczającej po uprzednim gruntownym oczyszczeniu wymaga nawet pięciokrotnie dłuższego czasu schnięcia.

Pierwsze czyszczenie posadzki czy okładziny ściennej przeprowadza się z użyciem lekko alkaicznych środków (pH 10-12) lub z ostrożnym zastosowaniem preparatów kwaśnych – dla usunięcia resztek cementu. Po takich zabiegach,  wykonać można akrylowanie przy użyciu zawiesin z wosku lub dyspersji polimerowych. Należy jednak zwrócić uwagę na to, aby po gruntownym czyszczeniu, powierzchnię trawertynu wielokrotnie przemyć czystą wodą w celu wypłukania resztek zastosowanych preparatów alkaicznych.

Niezabezpieczone powierzchnie trawertynu można konserwować poprzez przecieranie. 

Piaskowiec

Piaskowiec charakteryzuje się względnie dużą nasiąkliwością i ścieralnością, dlatego stosowany jest we wnętrzach jako okładzina ścian i kominków. Niektóre piaskowce nadają się także do wykonywania elementów poziomych jak schody czy posadzki. 

Stosunkowo miękki kamień łatwo daje się kształtować i obrabiać, jego powierzchnia nie da się jednak polerować. Słaba wytrzymałość mechaniczna materiału wyklucza jego szorowanie twardą szczotką, jak również czyszczenie wodą pod ciśnieniem. 

Odporność na działanie kwasów wykazuje jedynie piaskowiec związany żwirem. Jest za to odporny na działanie alkaliów i rozpuszczalników, dlatego do gruntownego czyszczenia użyć można preparatu lekko alkaicznego aplikowanego, np. za pomocą miękkiej szczotki nylonowej.

W przypadku piaskowca zastosowanego na podłodze, dla bezpieczeństwa podczas chodzenia należy zrezygnować z aKrylowania, który może zmniejszyć przyczepność materiału. Ewentualnie poddać go należy gruntowaniu, a następnie pokryć warstwą ścieralną.

Pielęgnacja piaskowca zakłada, poza zwykłymi środkami do czyszczenia, użycie mączek do zamiatania oraz preparatów do przecierania. 

Rozwiązania producentów

1. Do usuwania resztek cementu i zabrudzeń budowlanych

- Sopro ZSE 718 

Środek, w zależności od stopnia zabrudzenia, należy rozcieńczyć wodą w proporcji 1:10 i nanieść na zwilżoną powierzchnię, rozprowadzić i pozostawić przez kilka minut, ewentualnie wyszorować. Przy dużych zabrudzeniach preparat musi być mniej rozcieńczony lub zastosowany w postaci koncentratu.

- Knauf Środek do usuwania pozostałości cementowych

Przeznaczony jest do usuwania osadów kamienia, brudu, pozostałości zapraw, wykwitów, plam wodnych i rdzawych z płytek glazurowanych, klinkieru, gliny, lastriko, ceramiki, elementów sanitarnych, kamieni naturalnych tj. granitu, łupków piaskowca.

- ATLAS SZOP Skoncentrowany środek do usuwania zabrudzeń cementowych i wapiennych

Czyści powierzchnię kamieni odpornych na działanie kwasów. Do nanoszenia preparatu na zabrudzenia i późniejszego czyszczenia powierzchni najlepiej używać szczotki lub gąbki. W zależności od podłoża oraz stopnia zabrudzeń preparat można stosować bez rozcieńczenia lub jako roztwór wodny.

- Knauf Środek do czyszczenia kamienia

Służy do usuwania resztek betonu, zapraw, wykwitów cementowych, osadów rdzy i kamienia z płytek, klinkieru, cegieł, płyt glinianych, również z płyt i marmurów ogrodowych. Nadaje się do użytku wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń. Nie powinno się go stosować do czyszczenia powierzchni nieodpornych na działanie kwasów, np. z marmuru polerowanego.

2. Do usuwania plam tłustych i wosku

-  Sopro ÖWE 715 

Preparat rozprowadzić na suchej powierzchni bez rozcieńczenia i pozostawić na 5-20 minut, od czasu do czasu wyszczotkować . Gdy wszystkie zanieczyszczenia zostaną rozpuszczone, dodać trochę wody, wyszczotkować. Na koniec nadmiar wody usunąć przy pomocy gumowej rakli lub urządzenia ssącego. Zawsze czyszczone miejsce należy dokładnie spłukać czystą wodą. Przy bardzo mocnych zabrudzeniach powtórzyć proces czyszczenia na suchej powierzchni.

3. Do usuwania silnych zabrudzeń

- Sopro GR 701

Przeznaczony do wewnętrznych i zewnętrznych okładzin ceramicznych z kamienia naturalnego. Koncentrat usuwa zabrudzenia olejami i tłuszczami, smołą, wosk, pozostałości preparatów konserwujących i wiele innych zanieczyszczeń. 

- Lithofin, MN Do gruntownego czyszczenia

Nie zawiera kwasów. Usuwa wszelkiego rodzaju zabrudzenia z marmuru, dolomitu, trawertynu, piaskowca, betonu, poprzez rozpuszczanie i usuwane uporczywych plam i zabrudzeń budowlanych, a także pozostałości środków pielęgnacyjnych.

Bogata oferta rynkowa pozwala uporać się z różnymi zanieczyszczeniami elementów kamiennych, stosowanych w domu i wokół niego. Jednak kluczem do utrzymania ich w czystości jest właściwe, wcześniejsze zabezpieczenie kamiennych powierzchni przed wnikaniem wody i brudu. W tym celu po montażu należy wykonać krystalizację i impregnację kamienia. Zabiegi konserwacyjne powinny być wykonywane dwa razy w roku. 

Opracowanie: Redakcja IzoForum

Opublikowano: 28-11-2011